بهــارخواب

در نهایت آدم نمی‌نویسد که چیزی بگوید،
بلکه می‌نویسد تا چیزی را نگوید...

خانه‌های مدرن امروزی را با این نماهای پرطمطراق رومی و بی‌روح دوست ندارم. این خانه‌ها که آشپزخانه‌اش بی در و پیکر است و با سالن پذیرایی یکی شده است. همین خانه‌هایی که نه دالان‌های تودرتو و پستو و هشتی دارد نه یک حیاط خلوت درست حسابی و نه گوشه‌ی دنج و امن برای ساعتی ورق زدن کتاب‌ها بدون صدای مزاحم تلویزیون. آرامش، نور، رنگ و سه‌کنجِ خلوت در معماری این خانه‌ها گم است. گم‌شده‌هایی که هرجایی از شهر نگاهم به خانه‌های یکی دو طبقه با نمای آجر سه سانتی قهوه‌ای و پنجره‌های تمام قدِ بالکن می‌افتد دلم می‌خواهد بین این آسمان‌خراش‌های شیک و دل‌فریب، این خانه برای من باشد با همان تک درخت سال‌خورده‌اش که تا لب دیوار حیاطش قد کشیده و سرش را رو به کوچه خم کرده است.


  • خانوم ِ لبخند:)

نظرات (۳)

  • مهسا محمدی
  • آی گفتی 
    پاسخ:
    کم میاریم این قشنگیا رو یه روز که خیلی دیره مه‌سا
  • © زهـــــرا خســـروی
  • نمای رومی هم اپیدمی شد واسه خودش!!
    پاسخ:
    اپیدمی‌ای که به درد بافت شهری ما نمی‌خوره ولی هر روز همه‌گیر تر می‌شه!
  • کرگدن آبی
  • دقیقاً...
    پاسخ:
    هم نظریم پس :‌ )

    +چندوقت پیش داشتم نظرات پستای قدیمی‌مو می‌خوندم گفتم چرا خبری از کرگدن آبی نیست!
    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی